Krwawienie z odbytu Pogotowie chirurgiczne
Natychmiastowo pomoc chirurga
W przypadku Krwawienia z odbytu oferujemy natychmiastową specjalistyczną pomoc chirurgiczną. Chirurg w Izbie Przyjęć udzieli doraźnej pomocy farmakologicznej i zabiegowej. Ustalimy diagnozę wstępną. Podamy leki przeciwbólowe i przeciwkrwotoczne.
Na życzenie pacjenta poprowadzimy dalszą planową diagnostykę i leczenie w Oddziale Chirurgii według standardów i schematów leczenia krwawienia z odbytu.
Krwawienie z odbytu (hematochezja) to często spotykany problem u pacjentów. Przyczyny krwawienia z odbytu są różnorakie. Krew na papierze toaletowym może stanowić objaw chorób jelit, jak również być wynikiem schorzeń specyficznych dla okolicy odbytu, takich jak hemoroidy, szczelina odbytu, zapalenie odbytu, rak odbytu. Niestety, mniej niż połowa pacjentów z krwawieniem z odbytu kiedykolwiek zwróci się o pomoc medyczną w związku z ich objawami. Skutkiem tego może być zaostrzenie dolegliwości lub przejście choroby w bardziej zaawansowane stadium.
Właściwym lekarzem, do którego warto się zgłosić jest chirurg ogólny. Wizyta odbywa się w komfortowych i intymnych dla pacjenta warunkach. W gabinecie lekarskim znajduje się łazienka, w której można komfortowo przebrać się do ewentualnego badania. Większość przyczyn krwawienia z odbytu to schorzenia przewlekłe, które na początkowym etapie można wyleczyć metodami zachowawczymi według zaleceń chirurga ogólnego. Warto w tym momencie podkreślić, że krwawienie to również dość częsty objaw raka odbytu, odbytnicy lub jelita grubego. Dlatego istotne jest wczesne rozpoczęcie diagnostyki i zróżnicowanie zmian, by w razie potrzeby móc rozpocząć leczenie jak najwcześniej.

Zabiegi wykonuje dr n.med. Marek Chlamtacz, FEBU specjalista urolog, chirurg ogólny.
Kierujemy się standardami Niemieckiego Towarzystwa Urologicznego DGU od 2004 roku.
Jakie są najczęstsze przyczyny krwawienia z odbytu?
Krwawienie z odbytu stanowi częstą przyczynę wizyt w oddziałach ratunkowych, wymagając precyzyjnej oceny w celu określenia pilności interwencji chirurgicznej. Analiza obejmująca szeroki spektrum przyczyn – od łagodnych żylaków po stany zagrożenia życia – wskazuje, że właściwa diagnostyka i algorytm postępowania są kluczowe dla optymalnych wyników leczenia. Główne ustalenia wskazują na dominację żylaków wewnętrznych jako przyczyny krwawienia (występujących u około 75% populacji), podczas gdy stany wymagające natychmiastowej interwencji chirurgicznej dotyczą przede wszystkim przypadków niestabilności hemodynamicznej, strangulacji żylaków oraz ropni okołoodbytniczych.
Jakie są przyczyny krwawienia z odbytu?
Krwawienie z odbytu może wynikać z różnorodnych patologii, które można podzielić na benignne i potencjalnie zagrażające życiu. Żylaki wewnętrzne stanowią najczęstszą przyczynę jasnoczerwonego krwawienia z odbytu, występując u około 4 milionów Amerykanów rocznie i odpowiadając za 75% przypadków objawów związanych z odbytnicą. Charakteryzują się obecnością naturalnie występujących struktur naczyniowych w błonie podśluzowej kanału odbytowego, składających się z luźnej tkanki łącznej, mięśni gładkich i naczyń krwionośnych z licznymi połączeniami tętniczo-żylnymi.
Pęknięcie odbytu stanowi drugą co do częstości przyczynę krwawienia, szczególnie u pacjentów z zaparciami lub twardym stolcem. Definiowane jako powierzchowna rana skóry dystalnie od linii ząbkowanej, może mieć przebieg ostry (trwający poniżej 6 tygodni) lub przewlekły (powyżej 6 tygodni).
Jakie są czynniki ryzyka krwawienia z odbytu?
Patofizjologia krwawienia z odbytu często wiąże się ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzbrzusznym wynikającym z różnych stanów chorobowych. Żylaki korelują z patologicznymi stanami powodującymi zwiększenie ciśnienia wewnątrzbrzusznego, takimi jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), przewlekłe napinanie z powodu powiększonej prostaty lub zwężenia cewki moczowej, zajmującą przestrzeń zmianą wewnątrzbrzuszną lub wodobrzuszu oraz ciążą.
Dieta niskowłóknista prowadzi do twardego stolca i zwiększonego napinania, co z kolei powoduje lokalne urazy tkanek i indukcję krwawienia. Ponadto włókna mięśnia Treitza, które normalnie podtrzymują żylaki, mogą ulegać osłabieniu i tracić właściwości podporowe wraz z wiekiem, co wyjaśnia większą skłonność osób starszych do objawów żylakowych.
Sytuacje wymagające natychmiastowej interwencji chirurgicznej
Identyfikacja stanów wymagających natychmiastowej pomocy chirurgicznej opiera się na ocenie stabilności hemodynamicznej, nasileniu objawów oraz ryzyka powikłań. Masywne krwawienie z odbytu prowadzące do niestabilności hemodynamicznej stanowi wskazanie do natychmiastowej interwencji w ciągu mniej niż 2 godzin. Pacjenci prezentują objawy wstrząsu krwotocznego, włączając hipotensję, tachykardię i spadek poziomu hemoglobiny.
Strangulowane żylaki wewnętrzne wymagają pilnej interwencji chirurgicznej w ciągu 6 godzin. Stan ten charakteryzuje się silnym bólem, retencją moczu i obrzękiem krocza. Uwięzione żylaki wewnętrzne, które nie mogą być ręcznie zrepozycjonowane, wymagają interwencji w ciągu 12 godzin.
Ropień okołoodbytniczy stanowi kolejną sytuację pilną, wymagającą interwencji w ciągu 12 godzin. Charakteryzuje się gorączką, dreszczami, obrzękiem i silnym bólem, a leczenie obejmuje natychmiastowe nacięcie i drenaż.